©2019 by Laura, waar ben je gebleven?. Proudly created with Wix.com

pics by Canva, Unsplash & me

  • Laura

page 29 of 366.

Januari loopt op z’n einde. De feestdagen lijken al weer een hele tijd geleden en ik begin alweer te verlangen naar de lente. Bij elke zonnestraal die door de wolken breekt, ontstaat er een sprankeltje hoop in mij. Bij elk fluitend vogeltje denk ik, ja, het zit er aan te komen. Bij elk laagje dat ik minder hoef aan te trekken voel ik de lente-flair in mij naar boven komen. Want geef toe, zo’n dikke wintertrui, een puffy winterjas en daarbovenop nog een sjaal, een muts en wanten, geeft je niet het meest sexy gevoel.


En terwijl ik wacht op de lente, blik ik even terug op de eerste maand van het jaar. Ondanks de barre koude, was het een maand vol warmte, dankbaarheid en verrassingen.


Deel je warmte en dankbaarheid.


Uit soms onverwachte hoek kreeg ik enorm enthousiaste reacties op mijn blog. Dat het zo mooi geschreven was, dat het mensen raakten, dat ze zich erin herkenden, dat ik zoveel op vakantie ging *haha* (dat lijkt jammer genoeg alleen maar zo ;-)).


Lieve woorden, mooie gebaren. Elk op hun manier vertelden ze dat ze me graag hebben. En wat wil een mens nu liever horen dan dat? We willen allemaal graag ergens bijhoren. Het lijkt soms allemaal vanzelfsprekend, maar het doet deugd als mensen gewoon eens zeggen: ‘wij hebben u graag’, of ‘je doet dat goed’.


Al deze positieve reacties van liefde en steun vulden

mijn hart met groot geluk,

mijn ogen met tranen van ontroering,

mijn lichaam met warmte.


Het is gemakkelijker om te zeggen wat er mis gaat, wat niet goed is. Ook ik trap in die val. Maar benoem eens de dingen die wel goed gaan. En dat hoeven écht niet de grootste dingen te zijn. Ga op zoek naar de ‘kleine gelukskes’ in het leven.


’de eerste zonnestraal die binnenschijnt na zoveel grijze dagen’

‘een vlinder zien’

‘iemand die jou een boek geeft dat hij/zij fantastisch vindt en met jou wil delen’

‘de geur van koffie bij het ontwaken, omdat iemand koffie voor jou heeft gezet’

‘zeg eens tegen iemand oprecht: ‘Ik ben blij dat je er bent’.’



Surprise for me!


Het nieuwe jaar bracht ook wat nieuws. Ik kocht een appartement in mijn geliefde Antwerpen. Helemaal alleen. Wauw! Wat voelde ik me ‘een onafhankelijke, ontembare vrouw’. Mijn zoektocht ging sneller dan verwacht, maar als het voor je voeten ligt kan je het maar beter met beide handen grijpen!



2020


Dit alles zorgde voor een sterke start van 2020. Ik voel dat ik sterker in mijn schoenen sta. Ik stel gemakkelijker grenzen, ik deel mijn mening zonder angst en er is minder gepieker en chaos in mijn hoofd. Ik ben me ervan bewust dat ook dit jaar z’n mindere dagen zal hebben, maar hé ‘goed begonnen is half gewonnen’.


En weet je wat raar is? Ergens begin ik te denken dat het minst fijne dat me dit jaar is overkomen, dat ik daarvoor het meest dankbaar ben. Natuurlijk was het niet fijn. Maar het bracht me dichter bij sommige mensen, het liet me toe te zien en ervaren dat mensen mij graag zien en dat ze genieten van mijn aanwezigheid, hoe graag ik hen zie en hoe ik kan genieten van hun aanwezigheid. Dingen die een tijd geleden vanzelfsprekend leken, kregen ineens ruimte en de tijd om erbij stil te staan.


Misschien bracht het mij wel de dingen waar ik nood aan had, maar die ik niet kon bereiken samen. Misschien is er nog een pad dat ik alleen moet bewandelen, nog wat uitdagingen die ik alleen moet aangaan, ervaringen die ik alleen moet opdoen. Een gedachte waar ik vroeger bang van werd, en zoveel mogelijk uit de weg ging, daar voel ik nu de kracht en de moed om deze uitdagingen aan te gaan. Ik voel dat er ruimte is voor groei. Ik ben benieuwd wat 2020 mij zal brengen.


Maar één ding is zeker ‘ik ben er klaar voor’!


Instead of being sad of what you’ve lost, be grateful for what you’ve won in the proces.

#winning #family #friends