• Laura

voor letterhonger op de laatste dag.

31 december 2020.

De laatste dag van het jaar, of gewoon een donderdag zoals anders.


Tijdens de eerste lockdown kon ik me niet focussen op een boek. Ik heb in die 3 maanden amper één boek gelezen. Door een tekort aan prikkels, de concentratie niet kunnen vasthouden. Maar ik haalde 'de schade' daarna wel in... :-)


Ik deel alle boeken die ik lees op mijn instagram-pagina. Enkele keren per jaar maak ik voor jullie graag een kleine selectie. Verhalen die me geraakt hebben, woorden die gedachten in me losmaakten, personages die in mijn hoofd bleven ronddwalen. Hopelijk genieten jullie evenveel van deze toppers als ik deed.

Dwaalzacht - Lore Mutsaers

Dit boek werd me aangeraden door een collega die Lore kent. Het is Lore’s debuut, en het smaakt alvast naar meer. Lucas' is een gewone student geneeskunde, tot zijn leven op z'n kop wordt gezet door de verdwijning van zijn zus. Maurice is fotograaf en kreeg net de diagnose terminaal te zijn. Een dubbelverhaal, waarbij je zit te wachten op het moment dat de twee verhalen elkaar kruisen. Het verhaal heeft een mooie opbouw en het kruipt in je hoofd. Zo’n boek waar je, elk moment dat je niet aan het lezen bent, niet kan wachten tot je het terug kan openslaan.


Alles wat ik niet kan zeggen - Emilie Pine

Openhartig. Heftig. Dapper.

Deze drie woorden zijn voor mij een korte samenvatting van dit boek.

Een biografie waarin Emilie heel open vertelt over haar heftige jeugd en latere leven.

Soms herkenbaar hard.


- Lees het boek niet in het openbaar, het maakt je aan het huilen. - Anne Enright. -

Klopt helemaal, maar laat je dat niet tegenhouden. Prachtig boek!

I just want my pants back - David J. Rosen

Naar New York gaan zat er niet in dit jaar. Dit luchtige boek bracht toch de Manhattan-sfeer tot bij mij. Alhoewel het niet altijd hoog wordt aangeschreven heb ik er erg van genoten. Meermaals kwam er een giechel naar boven. Leuk, luchtig en grappig. Een novel die vlot leest, ook in het Engels, en dat je graag wil verder lezen.


Kleine dagen - Bernard Dewulf

Ik denk wel het mooiste boek dat ik las dit jaar. Een bundel van korte schrijfsels die gaan over de alledaagse dingen en de verwondering die ze oproepen. De kleine, alledaagsheid, die de mooiste herinneringen vormen. Voor mij was het een boek waar in instant gelukkig van werd. Ik kreeg er steeds een warm gevoel van vanbinnen. Ideaal als je het moeilijk vindt om je in een verhaal te storten. Deze kan je met kleine stukjes lezen, even wegleggen en heerlijk nagenieten. Vooral dat laatste!



Bedankt voor de letters,

dank voor de woorden,

Bedankt voor de zinnen,

die me zo vaak bekoorden.


Bedankt voor de wereld,

dank voor de gedachten,

bedankt voor het verhaal,

waar ik steeds naar blijf smachten.

- Laura

0 reacties

©2019 by Laura, waar ben je gebleven?. Proudly created with Wix.com

pics by Canva, Unsplash & me